Familie Obbink en de vele gezichten van Zuid-Afrika

Hoi Marjan,

wij hebben een fantastische rondreis gehad. Je vraagt om in het kort onze ervaringen te delen. Dat is bijna onmogelijk. Ik heb een blog bijgehouden. Halverwege de reis heb ik op 1-8-2014 het volgende geschreven:

De afgelopen dagen moest ik (Gerhard) regelmatig terugdenken aan een schilderij wat ik zag in het national museum in Addis Abeba (Ethiopië). Ik was daar in januari en hoewel het museum klein is waren er toch wat bijzondere werken die mijn aandacht trokken, waaronder het schilderij the Three faces of Africa. Het schilderij heeft als thema de onderdrukking, bevrijding en (mijn interpretatie) de verzoening. De afgelopen twee weken vroeg ik me af hoeveel gezichten we van Zuid-Afrika hebben gezien. Het zijn er zoveel en het is maar net met welk perspectief je kijkt. Vanuit de natuur hebben we mooie bossen gezien, heuvelachtige landschappen, rotsachtige landschappen, heel veel verschillende dieren, van groot (olifanten, buffels, walvissen) tot klein (een grote diversiteit aan vogels met de mooiste kleuren). En de ene dag heb je een volledig strand voor je alleen en sta je in de golven, een paar dagen later zit je op 1500 meter hoogte en vriezen de leidingen ‘s-nachts dicht. Brr!! Vanuit civilisatie hebben we echte townships gezien waar de mensen in houten krotten wonen, mensen die meegedaan hebben aan een social improvement programma en een iets beter huis hebben. Maar we zijn ook door de jetset wijken van Kaapstad gereden waar de Ferrari’s op de straat stonden of de elite wijk van Durban. Hoewel rijk en arm gescheiden leeft, vaak ook afgebakend door infrastructuur, bijvoorbeeld een snelweg, leven ze toch bij elkaar om de hoek. Heel bijzonder. En vanuit een cultureel oogpunt zie je de invloeden van de Nederlanders, Engelsen, Indiërs, noem ze allemaal maar op. Het is een ware smeltkroes waarbij het mij nu niet meer verbaast dat er 11 officiële talen zijn in Zuid-Afrika. De voorlopige conclusie is dan ook dat Het Gezicht van Zuid-Afrika niet te vatten is in een beeld.

Op onze laatste dag zijn we naar Freedom Park in Pretoria geweest. Daarover schreef ik het volgende:

In 1999 zei Mandela: … the day schould not be far off, when we shall have a people’s shrine, a Freedom Park, where we shall honour with all the dignity they deserve, those who endured pain so we should experience the joy of freedom. Met gebruikmaking van de cultuur, de geschiedenis, de spiritualiteit etc is een park gecreëerd dat het hart en de ziel van het land laat zien. Een baken van hoop voor alle Zuid-Afrikaners en andere bezoekers. Het park brengt op een hele mooie manier het land en al zijn facetten bij elkaar. De stilte van het park en de mooie elementen in het park vormen een waardige reflectie van onze reis en een afscheid van dit land.

Kortom, de reis is een ervaring geweest die gegrift staat in onze ziel. We hebben het land gezien, of zoals de Zuid-Afrikanen zeggen: ik zie je.

De reis was goed georganiseerd en klopte helemaal. Aanbevelingen: ja tijdens de reis hadden we er verschillende maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat we deze vergeten zijn op te schrijven. Ik zal het Rianne nog eens vragen misschien komt het dan weer boven drijven.

hele fijne feestdagen en een passievol 2015

vrgr
Gerhard